طراحی فیزیکی یاEmbodiment چیست؟(قسمت دوم)
همانطور که در قسمت قبلی این مقاله اشاره کردیم، مرحله ی معماری محصول به دو شیوه ی مدولار (Modular) و انتگرال (Integral) انجام می شود.
شیوه ی مدولار
در طراحی مدولار هدف کلی و نهایی محصول در قالب قطعات کوچکتری که هر کدام بخشی از عملکرد کلی محصول را به عهده دارند؛ تقسیم می شود که به هر کدام از این قطعات ماژول می گویند. این ماژول ها به عنوان محصولات مستقلی با قابلیت ارتباط الکتریکی یا مکانیکی طراحی می شوند سپس با مرتبط شدن به هم، محصول کلی را شکل می دهند تا به شکل کامل، عملکردش را اجرایی کند. محصولاتی که به این شیوه طراحی شده اند رایج تر از محصولات انتگرال هستند.
شیوه ی انتگرال
در محصولات انتگرال عملکرد محصول از ترکیب قطعاتی که به شکل ساختارهای جداگانه در کنار هم قرار گرفته اند حاصل نمی شود؛ بلکه نتیجه ی عملکرد یک قطعه است و یا ماژول های محدودی که هر کدام چند قابلیت را اجرایی می کنند.
شیوه ی انتگرال اغلب در موادی که محدودیت های وزن، شکل ، ابعاد و یا بهای تمام شده ی تولید، عملکرد محصول را تحت شعاع قرار می دهند؛ مورد استفاده قرار می گیرد. به طورکلی محصولات انتگرال کاربرد بیشتری نسبت به تعداد اجزایشان دارند به این معنا که هر محصول قابلیت اجرای وظایف متعددی در صورت استفاده به روش متفاوتی دارد.
 
طراحی شکل و ظاهر محصول (Product configuration)
در طراحی ظاهر محصول، شکل، ابعاد کلی و نسبت های فیزیکی به قطعاتی که در مرحله ی پیش تعریف و مشخص شدند اعمال می شود. این مرحله عموما به حجم کلی محصول و محدودیت های سه بعد آن بستگی دارد. در این مرحله همچنین به طور ابتدایی تصمیماتی راجع به متریال، نحوه ی تولید، مدل سازی و ابعاد هم اتخاذ می شود. در مرحله ی طراحی ظاهر محصول، فرم بر پایه ی عملکرد توسعه می یابد و قویا بسته به متریال ها و تکنیک های تولیدِ در دسترس، بنا می شود.
این مرحله نیر شامل اقدامات زیر است:
بررسی TRS و یا مشخصات و جزئیات محصول
مشخص و تعریف کردن محدودیت های فضا و حجم
شناسایی نحوه ی ارتباط اجزا 
حفظ استقلال عملکرد هر قطعه جهت اطمینان حاصل کردن از عدم تأثیرگذاری تغییرات بر همه ی قطعات
محدود کردن تعداد قطعات، شناسایی قطعات غیر ضروری، حذف و یا ترکیب چند قطعه با یکدیگر
 
طراحی پارامتریک (Parametric design)
هدف اصلی این مرحله اعمال کردن ارزش هایی به متغیرهای طراحی، در جهت تولید بهترین محصول ممکن از نظر عملکرد و طراحی، با توجه به معیارهای تکنیکی و اقتصادی ست. این مرحله نسبت به مراحل ایده پردازی و یا طراحی ظاهر محصول به آنالیز بیشتری نیاز دارد.
متغیرهای طراحی شامل عواملی چون ابعاد، تحمل،متریال، فینیش سطح، حرارت دادن و ... است.
اقدامات و بخش های این مرحله با توجه به نوع محصول، گوناگون خواهند بود. اما جهت مهندسی فیزیک محصول، بخش توسعه محصول می تواند به اقدامات زیر تقسیم شود:
فرمولاسیون مشکل طراحی پارامتریک
طراحی های جایگزین
آنالیز طراحی های جایگزین
آنالیز ارزیابی نتایج
اصلاح و بهینه سازی
 
 

ترجمه و نگارش : سارا عبدالمطلبی

ویرایش و تنطیم: عاطفه جفائی 

منبع: engineeringproductdesign