مرحله ی چهارم: پروتوتایپ

بدون سنجش یک ایده ی کاملا جدید دیزاینرها با مشکلی جدی در مسیر طراحی راه حل یک مسئله مواجه خواهند شد. در این مرحله ساخت نمونه ی اولیه ی یک ایده بسیار ضروری است اما نوع و چگونگی آن می تواند کاملا گوناگون باشد. پروتوتایپ می تواند اسکچ باشد یا ماکت هایی سه بعدی و یا رندر هایی دیجیتالی. (کمپانی ها معمولا جهت تولید نمونه ای همه جانبه هزینه می کنند.)

پروتوتایپ معمولا شامل تولید نمونه هایی کم هزینه و در ابعاد کوچک از محصول نهایی است. این نمونه ها می توانند ویژگی های متفاوتی را در جهت شناسایی مشکلات متفاوت، سناریوهای گوناگون ارائه ی راهکار و تصمیم گیری راجع به مواردی که کارساز هستند و مواردی که کمکی به طرح نمی کنند؛ بازنمایی کنند.

در مرحله ی پروتوتایپ هدف در نظر گرفتن و سنجش تمامی مسیرهای ممکن برای رسیدن به راه حلی مناسب برای مسئله ی اصلیِ مخاطب است. در حالت ایده آل پروتوتایپ ها باید از مشکلاتی احتمالی که مخاطب ممکن است با آن ها مواجه شود هم پرده برداری کنند و به دیزاینرها دیدگاهی روشن تر نسبت به نحوه ی رفتار و عملکرد مخاطب و تجربه ی آن ها دهند.

مرحله ی پنجم: سنجش

مرحله ی سنجش از پروسه ی تفکر دیزاین حضور افراد حقیقی و سنجش داده ها را می طلبد. گرچه این مرحله لزوما آخرین کاری نیست که دیزاینرها انجام می دهند. همان طور که در ابتدای مقاله به آن اشاره کردیم پروسه ی تفکر دیزاین پروسه ای خطی نیست و ممکن است پر از تکرار و از سرگیری مراحل تکمیل شده ی پیشین باشد. دیزاینرها اغلب پروتوتایپ های گوناگونی را برای ارزیابی ایده های مختلفشان مورد آزمایش قرار می دهند. بدون مرحله ی سنجش تجربه ی کاربر و کارایی راه حل ها قابل اندازه گیری و بررسی نخواهند بود.

این مرحله هم اغلب با تکرارهای متعدد همراه است و دیزاینرها انتظار اعمال تغییرات متعدد و اصلاحات را دارند. از این رو عجیب نخواهد بود اگر این مرحله سبب از سرگیری پروسه ی تفکر دیزاین جدیدی و مراحلی چون ایده پردازی شود زیرا که معمولا ایده های جدید و راهکارهای نوینی به ذهن دیزاینرها در این مرحله خطور می کند.

Design Sprint چیست؟

تکنیک Design Sprint به تیم دیزاین امکان فشرده سازی 5 مرحله ی تفکر دیزاین را برای رسیدن به مراحل طراحی، پروتوتایپ و سنجش می دهد. کل این پروسه در طول یک هفته انجام می گیرد و روشی کارساز است زیرا که با هدف عرضه ی یک محصول و یا ساخت محصولی تمام و کمال صورت نمی گیرد و صرفا جهت رد و قبول ایده های اولیه است و مانند میانبری عمل می کند که دیزاینرها را از تله ی مشکلاتی که در نتیجه ی تکرار و از سرگیری ها رخ می دهد؛ حفظ می کند. به جای منتظر ماندن برای مرحله ی سنجش دیزاینرها این پروتوتایپ هایی را که در طی یک هفته به آن رسیدند؛ مورد آزمایش قرار می دهند و اطلاعات لازم را از آن ها استخراج می کنند.

رعایت سلسله مراتب و نظم در طی این روش برای کاربردی بودن آن از اهمیت بالایی برخوردار است. از این رو برنامه ای روزانه از فعالیت هایی که باید صورت بگیرد و نتایجی که باید کسب شود؛ بسیار کارساز خواهد بود. این نتایج شامل شناسایی مشکل برای حل کردن، اسکچ ها و طراحی های اولیه، اصلاحات کلیدی، انتخاب پروتوتایپ هایی جهت سنجش، طراحی استوری برد و در نهایت سنجش نمونه ها توسط مخاطب و مصاحبه با آن هاست.

 

ترجمه و نگارش : سارا عبدالمطلبی

ویرایش و تنطیم: عاطفه جفائی